Jæja ætli rúmlega tveggja ára hvíld sé ekki nóg frá þessari síðu. Fullkominn tími til að byrja aftur. Allir hættir að skoða blogg nema það sé áróður og yfirdrull á stjórnmálamenn. Mögulegt er að svefngalsi og aðgerðarleysi hjálpi til en mér finnst ég knúinn til þess að skrifa eitthvað á þessari tímalausu síðu.
Margt hefur breyst síðan ég skrifaði hér síðast og ætla ég að segja frá því.
Þegar frá var litið var landslið sprelligosa samankomið á Akureyri en nú höfum við tvístrast.

Þeir sem að þekktu Símon Svavarsson á þeim tíma eiga erfitt með að þekkja hann nú til dags. Það mætti lýsa honum sem goðsögn í skemmtanalífi Akureyrar en hann var litli, skeggjaði maðurinn sem drakk sig bandvitlausan allar helgar og átti það til að neyta matar sem jöfnuðust á við líkamsþyngd hans. Hann var maðurinn sem mætti aldrei í skólann en ef hann gerði það þá gat hann heillað alla með vinnusemi og visku. Hann átti það til að bera á sér botninn við óhefðbundnar aðstæður og allir sem þekktu hann þurftu að ganga í gegn um vígsluathöfn sem fólst í frumskógarkönnun í þessum blessaða botni
Eitt var víst. Símon var ekki hið týpíska óskabarn þjóðarinnar.



Nú þegar við tökum upp þráðinn er Símon vægast sagt gjörbreittur og er fyrirmynd flestra nú til dags. Símon hefur á hálfu ári misst rúmlega 35 kg og er haldinn vöðvasýki (Adonis Complex) á háu stigi. Hann er 0% fita og 100% metnaður. Hann er hættur að drekka og farinn á beinu brautina í skólanum. Hann veður í velgengni og erum við stolt af honum. Einnig má bæta því við að sögusagnir segja að hann sé búinn að taka við af Agli Gunnarssyni í hinni heimsfrægu hljómsveit Mercedes Club.





Annar maður var staðsettur á Akureyri og hræddust hann flestir. Hann var plága í samfélaginu þar sem að hann var ákaflega illa innrættur. Hann átti það til að stofna til ofbeldis og snéri það einkum að minnihlutahópum. Orðið á götunni var að hann væri forprakki undirheimahóps sem kallaði sig Raddir ofbeldis eða Oroligheters spåkrör eins og þeir eru kallaðir í Svíþjóð. Maður þessi var kallaður Daði Jalenius Petersson en enginn vissi þó hvort það væri hans rétta nafn.
Sagan  segir að Daði hafi gengið of langt í ofstækisverkum sínum og þurft að flýja Eyjafjörð fyrir fullt og allt. Enginn veit þó hina raunverulegu ástæðu fyrir víst.
Vegna óþreytandi leitar Lögreglu Íslands og Svíþjóðar, auk grunsemda EFTA, neyddist Daði til að gangast undir erfiðar breytingar. Hann þurfti að gleyma hinum gamla nýnasista sem hann hafði verið og koma út sem nýr maður. Daði lét sig þá hverfa til Vopnafjarðar en talið var að hann hafi haldið sig í neðanjarðarbyrgi á Árskógsströnd framan af.



Vistin á Vopnafirði var honum erfið og missti hann tugi kílóa. Að hluta til var það aukin matvendni eftir gott líf á Akureyri sem hafði þau áhrif en það hjálpaði ekki til að klíkan hans hafði snúið baki við hann og átti hann þar af leiðandi ekkert að bíta né brenna. Hann hélt þó ótrauður áfram og ræktaði líkama sinn af mikilli elju. Vitað er að hvatning hans hafi verið svarinn óvinur hans, Eiríkur Páll Aðalsteinsson. Hatrimma þeirra hafði staðið í þó nokkur ár en kornið sem fyllti mælinn var það þegar Eiríkur seldi sál Daða í skiptum fyrir gull í World of Warcraft.
Fáir vita hvað dreif á daga hans á Vopnafirði en haustið 2007 snéri hann aftur í siðmenninguna og skráði sig í Framhaldsskólann á Laugum. Þar hefur hann náð að blanda sér vel inn í umhverfið sem hinn nýi Daði, eða Tani eins og hann vill nú kalla sig. Hann eyðir mestum sínum tíma í líkamsrækt en talsmaður frá Röddum Ofbeldis hefur gefið það út að þeir séu að skoða möguleika sína og munu þeir vonum bráðar tilkynna Daða sem nýjan meðlim.







Haustið 2008 bættist nýr gimsteinn í safn gersemana á Laugum. Hann var lengi þekktur sem Smári, Pilot eða Dalvíkinga-baninn. Þó svo að flestir þekki hann sem kaldrifjaðan launmorðingja segja æskuvinir hans að hann hafi hjarta stórt og eigi hann það til að bregða sér í líki vinar. Eitt er þó víst og það er það að aldrei skyldi neinn snúa baki við honum.
Smári lennti í slæmum félagskap og átti vingott með ótal óþokkum á Akureyri. Hann vann yfirleitt einn og fannst honum einstaklega gaman að pynta Dalvíkinga. Ákvað hann þó að snúa baki við hans sjúka líferni þegar hann fann sér áhugamál.



Smári hélt áhugamálinu fyrir sjálfan sig í nokkra mánuði en gat svo ekki haldið aftur af sér þegar hann skráði sig á Landsmót. Hann hafði þá orðið hugfangin af fimleikum og þá sérstaklega dýnuæfingum en á þessum tíma bjó Smári með einstaklega miklum hrottum sem að gerðu gys að honum tröðkuðu á tilfinningum hans.
Staðráðin í að ná takmarki sínu og verða ólympíumethafi í fimleikum ákvað Smári að lífstíll hans og félagskapur væri að þyngja á honum. Hann sagði skilið við meðleigjendur sína og flutti í Reykjardal. Hann æfir þar af krafti og bíður eftir tækifærinu. Smári skemmtir sér konunglega á Laugum þar sem að hann leikur sér að því að dansa eftir línunni milli kynhneigða.




Eins og kemur hér skýrt fram hefur þó nokkuð breyst frá gullaldartímunum en allt er enn á bestu leið.


-Örn Björnsson

 

 

Fyrir hönd okkar hér á dvergakláminu þá vil ég óska honum Eiríki Pál Aðalsteinssyni hjartanlega til hamingju með afmælið(sem var í gær) og minna hann á að taka þriðja tug ævinnar með ró og vera duglegur að kaupa gleðidrykki fyrir yngri kynslóðina.

 Hérna er síðan pós hjá afmælisbarninu. 

 

 

Fyrir slysni þá asnaðist ég inn á þetta fyrrum hátt setta vefsetur sem fólk víðast hvar um landið lagði leið sína daglega. Eftir stutt yfirlit þá sá ég að þessi himneska síða er sama sem komin á grafarbakkann. Ég ætla setja mér raunhæft markmið með að láta Kára setja eitthvað reglulega hérna inn þegar að skólinn byrjar því að ef ég þekki aðalmanninn rétt þá efast ég um að ég nenni að vera blogga þegar ég get verið með skrílslæti með Eika.

Annars er lítið að frétta af manni, búinn að vera vinna og ekki vinna í vinnuni í sumar. Svo hefur verið eitthvað aðeins um fótboltasprikl hérna.

Síðasta helgi var fjandi góð, strákarnir komu til mín í grill og bjór. Það var stuð frá upphafi til enda.Sölvi var í annalegu ástandi þegar hann fór og Smon var eins og hann er vanalega eftir bjórþamb. Þe.a.s. hann yfirgaf samkomuna í sjógalla og regnstakk sem hann átti ekkert í.  Gamli var síðan krýndur grindahlaupsmeistari. Hann vann Smon í grindahlaupi sem fram fór í fjárhúsunum. Smon greyið var ekki fjarri því að rota sig í því en sem betur fer skellti hann sér bara á bumbuna.

 

Að mínu mati þá er þetta oriði nóg í bili.

Ástarkveðjur Guðmundur

Jæja einhverja hluta vegna finnst mér líklegt að sambloggarar mínir verði ekkert sérlega virkir núna í sumar þar sem að þeir eru báðir durgar og eru að öllum líkindum að skottast á eftir kindunum og beljunum í þessum töluðu orðum. Ég hinsvegar hef mjög lítið að gera þessa daga þar sem að ég gekk ekki nægilega hægt inn um gleðinnar dyr þann 17. júní og fékk ó ó á hnéð.

Eftir einkar sársaukafullan laugardag í vinnunni, blandaðan þynnku og ónýtu hné ákvað ég að fara til læknis. Þar komst ég að því að ég hafði eitthvað slasað á mér liðböndin en liðþófinn væri handónýtur.

Þetta má rekja aftur um tvö ár þar sem að ég slasaði mig á hnénu og fór til Baldurs. Baldur sagði mér, alveg handviss, að ég væri með sködduð liðbönd og ekkert væri hægt að gera í því annað en að hvíla og úða í sig verkjatöflum. Ég hvíldi og hvíldi en ekkert lagaðist og nú tveimur árum seinna segir læknir mér að ég var með slitinn liðÞÓFA og hefði getað lagað það á 2-3 vikum. Fyrir áhugasama einstaklinga þá er gaman að segja frá því að þetta var ástæðan fyrir því að ég gat ekki lengur spilað fótbolta.

Lukkunarpamfíllinn ég fékk tíma í uppskurði að viku liðinni en þegar þeir þurftu að skera hitt hnéð þurfti ég að bíða í 3-4 mánuði.

Ég beið í viku og afrekaði mest lítið á þeim tíma annað en að lesa og verða 18 ára.

Aðgerðin gekk vel og Tanja skemmti sér konunglega á meðan henni stóð. Tanja beið sumsé í tvo klukkutíma á biðstofu og horfði svo á mig hrjóta í u.þ.b. þrjá tíma.

Hjúkkurnar deyfðu mig reyndar of lítið því að verkjatöflurnar sem ég tók virkuðu ekki og heldur ekki morfínið. Þannig að ég tók inn eina, pínulitla, fimm milligramma töflu sem hafði þau áhrif að mér leið eins og ég hafi gleypt latexhanska.

Þetta litla kvikindi svínvirkaði svo og mig grunar að þetta hafi verið einhvers konar deyfilyf fyrir spenndýr sem eru yfir tonn á þyngd. Allavega varð ég kexruglaður af því og var útskrifaður seinna. Alls ekki í standi til að fara.

Svo að þetta er búið að vera gaman en ég stefni að því að komast til vinnu á mánudaginn.

En nú styttist óðum í að við flytjum inn í íbúðina! Við erum ekki ennþá viss hvenær í júlí við fáum hana en það er aukaatriði.

Anyhoo, þá skora ég á mjaltakonurnar tvær að koma með eitthvað sniðugt hérna.

Ta ta

Ég ætla ekkert að blogga af viti í dag en ég vil bara koma með ábendingu!

Guðmundur Friðbjarnarson "hrokagikkur" féll á önn!

Þetta eru aldeilis gleðileg tíðindi fyrir fólk eins og mig, sumsé fólk sem að hefur gaman af því að sjá Gumma klúðra hlutunum. Hugsanlega þarf kappinn að fara í VMA.

Gummi þú ættir kannski bara að elta systur þína á Laugar!

Þetta er æðislegt.

Ég elska hversu ömurlegt lífið er.

-Örn Björnsson

Góðan dag

Nú eru allir VMAingar búnir að yfirgefa mig og ég er einn með slatta af MAingum. 

Það er svosem ágætt samt. 

Ég þurfti að taka tvö sjúkrapróf núna í dag og gær. Mér tókst samt að klúðra því.

Ég ruglaði hvort prófið væri á undan þannig að ég mætti í dönskupróf á mánudeginum. 

Allur pottþéttur á sögulegum atburðum frá 1800 en því miður gagnaðist það mér lítið.

Þannig að ég nokkurnvegin býst við falli í dönsku. Reyndar er þessi prófatíð búin að sýna 

mér fram á það að kraftaverkin  gerast. 

Ég er semsagt búinn að ná öllum prófum enn sem komið er. Náði meira að segja stærðfræði. 

Í prófinu var ég samt  búinn að reikna það út að ég væri fallinn. Nevertheless... 

Ég er lélegur í reikningi.

Ég skeit líka upp á bak í félagsfræðiprófinu en kláraði áfangann með 8. Ég var samt með

meðaleinkuninna 3-4 í verkefnum.  

Nú er ég byrjaður að vinna í Húsasmiðjunni. Ég get ekki sagt það að þetta sé skemmtinleg

vinna. En ég fæ góð laun þannig að...

Svo er búinn að koma mér í smá vandræði við tímann. Tæknilega séð ætti ég að vera að 

flytja út af vistinni núna en ég er ekki  einusinni búinn að finna mér húsnæði þannig að ég 

geri það nú tæplega.

Málið er það að ég og Tanja erum að fara að leigja saman og erum komin með íbúð 

(íbúðina í Hrísalundi) en við fáum hana ekki  fyrr en í júlí.

Þegar við vorum að leita af meðleigjendum þá vorum við svona að pæla hverjir yrðu hérna 

á næstu önn og það er nú frekar lítið  af fólki held ég.

Símon að fara á Laugar, Daði örugglega ekki að koma, hvað þá á vistina, Smári að hætta 

(hann var allavega að hóta því), Guðni  að hætta og fleiri.Anyhoo

Við erum að reyna að útskýra fyrir Kára að hann vill leigja með okkur, og ég hef líka reynt 

Mission Impossible, að fá Daða aftur. COME BAAAAAACKEn þetta kemur allt á hreint í sumar...The bottom line er sú að Hrísalundur 8A verður aðalstaðurinn á næsta ári!  

Annars hef ég verið að pæla frekar mikið í framtíðinni og ég er búinn að setja mér það 

markmið að ég ætla að verða þokkalegur  á píanó. Einhver daginn ætla ég að vera nógu 

góður til að spila Moonlight Sonata og þá hætti ég.

Ég er líka búinn að ákveða það að ég ætla í háskóla og þá vonandi Háskóla Íslands. 

Hinsvegar veit ég ekkert hvað ég á að læra  þar. Það fyndna er að það eina sem ég hef 

áhuga á að læra í augnablikinu er guðfræði. ÞAРer kaldhæðni því að síðan ég var  lítill 

þá hafa mamma mín og amma alltaf sagt að ég eigi eftir að verða prestur. Ef marka má

áhuga minn fyrir námi þessa mánuðina þá er það ekkert svo galið. Æ jú kannski frekar...

Maður veit ekki. 

Annars hef ég líka verið að pæla hvað sé að frétta af Vopnfirðingunum. Maður heyrir ekkert

frá ykkur sem eru ekki hér á vistinni. Það er frekar sorglegt.

Ég get samt ekki beðið eftir því þegar við, einn af óþægustu bekkjum Vopnafjarðarskóla, 

höldum reunion! Það verður svo mikil snilld!

Allavega...

Ég ætla að hætta núna.  

Það er svo djöfulli langt síðan að ég gerði eitthvað á þessari síðu að það tók mig þó nokkurn tíma að muna fjandans lykilorðið inn á hana.

En úr einu í annað, djammið var tekið þéttum höndum um helgina. Maður leit hingað og þangað, aðallega þangað,bæði kvöld og maður rabbaði ekki við ómerkari menn en Halldór Blöndal, Örn Björnsson og gamla fulla sjálfstæðismenn. Á laugardagskvöldinu litum ég, Óli, Dóri, Nóri(ný orðin 18 ára og til hamingju með það ), Sölvi og Jón Svavar inn á Hótel KEA þar sem D-listinn var með sína kosningavöku. Þar blandðaði maður geði við eldra fólkið og við vorum örugglega lang yngstir þarna inni, drógum meðal aldurinn kannski niður fyrir 45 árin. Þar sem ég er kominn af hörðum framsóknarmönnum þá fékk eg að halda lífi þótt að ég hafi verið að flagga því.

Þessi helgi er búinn að einkennast af hausverk, áfengi og Daða, sem kom í heimssókn hingað í sorann á Akureyri. Hann var búinn að vera hérna í örfáar mínútur þegar við ákváðum að skella okkur í kvikmyndahús að horfa á Blades of Glory. Hún var fjandi fyndin og núna er ég virkilega að velta því fyrir mér að verða listdansari.

Þar sem að klukkan er orðin margt og ég sit einn hérna í setustofunni þá held ég að það sé kominn tími til að fara halla sér áður en fólk sér mann hérna og heldur að ég sé að læra eins og einhver gyðingur.

 

Piece, Guðmundur

Í stað þess að eyða mjög dýrmætum stundum, sem gætu farið í algert aðgerðaleysi, í það að skrifa eitthvað kjaftæði sem enginn hefur áhuga á að lesa þá ákvað ég að fara eftir því ofnotaða hugtaki að "ein mynd segir meira en þúsund orð."

Uppfærsla mín á daglegu líferni mínu hljóðar svona:

 

 

Heyriði mig, ég var að fara í gegnum screenshots síðan í fyrra. Það muna kannski nokkrir að við lönuðum eitthvað þarna.

Háð voru grafalvarleg FM lön, þarsem upp kom kvittur um að ég hafi crashað server viljandi sem er algjört bull. En minnsta kosti man ég að ég vann Man utd (daði), chelsea (3svar, eiki) og arsenal (símon eða örn). Svo rámar mig í að eiki hafi unni liverpool undir stjórn símons 8-0 eftir að hann keypti ronaldinho. Ég var Newcastle. Svo í öðru lani, þegar ég var með Manchester og daði með liverpool, það rennur mér aldrei úr minni hamingjuöskrið í daða þegar fílfið hann dudek skoraði á móti mér. Ég hafði semsagt meitt einn framherjan hans og hann smellti kvikindunu honum dudek fram   . Ég er ekki frá því að daði hafi aldrei verið jafn ánægður og akkúrat á því augnabliki, ég hafði nefnilega verið að vinna og leikurinn endaði 1-1 á old trafford. Ég hætti eftir þann leik...

 

Svo man ég líka þegar ég og daði vorum í spænsku og eitthvað gekk illa hjá daða greyinu í meistaradeildinni en hann tapaði 9-0 á móti lyon

 

 

Muniði svo þegar við gerðum einherja svakalega góða. Símon fáviti fór til Mallorca áður en hann spilaði leik (svikull púllari) og daði fór til annars spænsk klúbbs, man ekki hvað það var, kannski man hann það. Við spiluðum held ég tvö tímabil og komumst í UEFA cup og gerðum góða hluti. Svo var mannskapurinn farinn að þynnast því fólk var keypt, til dæmis keypti leverkusen bidda eftir mikið stríð um þjónustu kappans. Svo man ég líka að dúnni heimtaði nýjan leikvang fyrir einherja þarsem honum fannst vopnafjarðarvöllur ekki nógu glæsilegur í evrópukeppninnni. Kom ekkert nafn til greina heldur en Family Guy stadium og tók hann 500000 manns í sæti. Nickname einherja var svo hið goðsagnakennda Badgers og Dragons og minnir mig að daði hafi fundið upp á því

 Svo vorum við líka dálítið í CoD, sem var fínasta gamann... Góðir tímar fyrsta árið í menntó ha?

 Those were the days...

 

Dúnn hvernig væri að drullast til að skrifa eitthvað hérna inn??

 

Kári 

Það er orðið frekar langr síðan ég setti eitthvað inn á þessa blessaða síðu okkar. Betra er seint en aldrei eins og maðurinn sagði. Það er samt einstaklega lítið að frétta af manni, páskafríið alveg að verða búið, herlegheitin í skólanum eru á næsta leyti. Þetta frí var svo sem alveg bærilegt, las eina bók af þremur sem ég þarf að lesa fyrir skólann. Ég fór einnig í tvær fermingarveislur á fimmtudaginn, alltaf skemmtilegt að fara í svona samkvæmi þrátt fyrir að Helgi hafi verið í báðum, gott að éta og svoleiðis.Ég hef ekkert heyrt í Dúnna eða Kára í fríinu. Greyin geta þess vegna verið komnir í útrýmingarbúðir, Dúnni upp á hálendi og Kári í Nýja-Sjálandi(var þar síðast þegar ég tjékkaði).Allir handboltaleikirnir eru búnir þannig að það er eintóm róleg heit það sem eftir er af önninni, að ég held. Það verða æfingar út maí en það er samt bara betra. Halda sér í formi sem veitir nú ekki af. Ég get nú ekki annað sagt en að ég hlakki til að komast norður á morgun, hitta allt pakkið á vistini og í skólanum og komast á æfingar. 

Ég var að renna augunum yfir síðustu færslur sem hafa verið settar hérna inn og las eitt mjög skemmtilegt:

,,Og daði, það er ekki spurning um að þú ert að koma norður,  ég elti þig uppi,

sker af þér hausinn  og skít í gatið ef þú beilar á okkur asnakjálkinn þinn. 

Ég er ekki að grínast.”

Þetta skrifaði Kári okkar sem hingað til hefur næstum því talist með heilbrigða heilastarfsemi. Maður hefur nú lesið marga vitleysuna eftir þetta/hann og mér fannst þetta ekkert eftirtektarvert fyrr en ég fór að ímynda mér þessa athöfn sem ég frétti að Kári stundi reglulega þarna hinu megin á hnettinum. Þ.e.a.s. eltir uppi unga menn þegar hann þarf nauðsynlega  að fara á salernið og afhausar viðkomandi á hrottalegan hátt og gerir svo stykkin sín í hálsgatið. Ég ráðlegg sem sagt Daða að fara í skóla, það myndi einfalda margt.

Svona að lokum þá vil ég benda á að það var engin pína að hafa Helga í sömu veislunum um páskana, það var grín enda er svo leiðinlegt að hafa mikið um afganga.

-Gummi 

Lifið í lukku en ekki í krukku(allaf klassi)

Þarsem co-síðustjórarnir eru nefapar og hlandkönnur og nenna ekki að skella enn einni bévítans færslu fellur það á mig að rulsa einhverju hingað inn.

 

Ég var að spekúlera hvaða vopnfirðingar eru að fara í skóla á akureyrir næsta ár og hvort

þeir verði að leigja eða á vistinni?

Gaman væri að fá þetta nokkurnvegin á hreint þarsem ég er frekar langt frá öllum heimildarmönnum.

 Þannig ég skipa ykkur um að kommenta hérna ef þið fallið undir þessa skilgreiningu: Vopnfirðingur. Og tilgreinið hvort þið ætlið í skóla og hvar þið verðið búsett.

 

Og daði, það er ekki spurning um að þú ert að koma norður, 

ég elti þig uppi, sker af þér hausinn og skít í gatið ef þú beilar á okkur asnakjálkinn þinn. 

Ég er ekki að grínast  

 

Kári Gautason

 

PS: dúnn og  Gummi, hvernig væri að drullast til að gera eitthvað sem markvert er að lesa um, 

rústa herberginu hans ómars eða eitthvað svoleiðis?! 

 

 

Hahahahaha... Ég var með ,,nostalgíu" tilfinningu í dag og leit í gegnum gömlu færslurnar af þessari síðu, þar stóðu þessar uppúr:

MANA YKKUR TIL AРLESA Í GEGNUM ÞETTA!

Ég hló upphátt að þessari vitleysu...

,,19.02.2006 22:09:48[dúnninn]

Umfjöllum um Þuruhrekkinn



Hér með get ég stoltur sagt frá einum besta hrekk sem við höfum gert hingað til.



Þannig var það að Þura ákvað að skreppa heim til Vopnafjarðar yfir eina helgi og eins "heppilegt" og það nú var þá er ekki hægt að læsa herberginu hennar og við vissum að sjálfsögðu af því.

Í gærkvöldi vorum við að velta því fyrir okkur hvað við ættum að gera af okkur og Daði fann upp á því að ganga í herbergi og stela öllu steini léttara. Þegar við vorum búnir að stela einni mynd hjá Írisi og Þórdísi þá var ferðinni heitið til Þuru og þá rifjaðist það upp fyrir okkur að hún væri ekki heima þannig að við ákváðum að gera einhvern grikk.

Við fórum á brainstorm yfir því hvað við ættum að gera. Ýmsar hugmyndir komu upp s.s. að skiptast á að ganga í nærfötunum hennar og taka myndir af því. Þeirri hugmynd var hafnað vegna þess að það þótti einum of langt gengið. Loksins komumst við að samkomulagi.

Hugmyndin var sú að við ætluðum að láta líta út eins og við höfðum dvalið þarna yfir helgina. Við byrjuðum á því að koma niður með dágóðann slatta af pizzakössum og gosflöskum og dreifðum því jafnt um herbergið. Konni Porn var harður að skella stólnum og geymdi óhreina sokka af sér þarna (það fannst mér reyndar full langt gengið).

Einhver okkar rakst á myndavélina hennar og þá fengum við þá yndislegu hugmynd að taka myndir af Símoni að ríða einhverri stelpu í rúminu hennar. Þar sem við vorum nokkuð vissir um að það væri næstum ógerlegt að finna svo blinda, heyrnalausa og sjálfsálitslausa stelpu þá ákvaðum við að nota það sem hentugast var, Daða. Einnig taldi hann sjálfann sig sem kvennlegasta manninn á svæðinu. Hann var sérstaklega hreykinn af kvennlegu leggjunum sínum.

Nokkrum góðum stellingum og 1400 hlátrarsköllum seinna datt okkur í hug að hrækja í smokk og skilja eftir í rúminu hennar.

Þessar framkvæmdir lofuðu góðu og fólk sem vissi af þessu tók vel í þetta. Hinnsvegar var Þuríður ekkert yfir sig hrifin þegar hún kom áðan. Klappaði Símoni skemmtinlega ákaft á kinnina og hótaði öllu illu. Við fórum þá niður og tókum til eftir okkur og töldum okkur mjög góða stráka eftir það.

Spurningin er hvort Þura sé sammála."

,,20.02.2006 19:02:07[dúnninn]

Átakanleg lífsreynslusaga

Ég, undirritaður, var að lesa vægast sagt átakanlegann pistil í dag. Pistillinn var um pilt frá Vopnafirði sem skeit svo sannarlega upp á bak. Ég vil ekki vera kærður fyrir ritstuld og vil heldur ekki skemma þessa sorlegu frásögn með mögulegum ýkjum og þess háttar þannig að ég ætla bara að skrifa þetta beint upp úr Mogganum.

Drengurinn skrifaði:

Eins og oft gerist þá lokar hugurinn á slæmar minningar þannig að ég er ekki viss um að ég muni öll smáatriði. Svona var þetta samt nokkurnvegin.

Hélt að þeir væru að grínast

Þetta var venjulegur þriðjudagur í VMA. Ég sat í gryfjunni og var að glensast með kunningjum. Aðal umræðuefnið var það hversu mikið ég þurfti að gera nr. 2 og þegar ég hugsa aftur í tímann þá velti ég því fyrir mér afhverju ég fór ekki strax á klósettið. Lífið yrði framvegis svo miklu einfaldara. Svokallaðir "félagar" mínir gerðu veðmál við mig. Í fyrstu hélt ég að þeir væru að grínast en svo var víst ekki. Veðmálið innihélt sóðaskap. Ég átti að kúka á mig í stærfræði og fengi þá að launum tvö mars súkkulaðistykki og einn núðlupakka. Ég tók veðmálinu. Þetta voru mestu mistök ævi minnar.

Var næstum búinn að gugna!

Þegar fimmtán mínútur höfðu liðið var ég byrjaður að svitna óeðlilega mikið og farinn að íhuga beil. Aftur á móti hugsaði ég með mér að ég vildi ekki missa þennann litla vott af karlmennsku sem ég hafði innifalinn og lét verða af því. Ég veit ekki hvort það hafi verið betra eða verra að þetta var ekki blautt. Þetta var einn stór "flóter" sem teigði sig niður og kramdist þétt milli rasskinnana á mér.

Hugsaði aldrei út í afleiðingarnar

Þegar ég velti þessu fyrir mér þá hugsa ég hversu ótrúlega vitlaus ég var. Ég hafði aldrei hugsaði út í hversu mikil byrgði þetta væri fyrir fjölskilduna. Ætli ég hafi ekki haldið að þau kæmust ekki að þessu. Ó, hann vitlausi ég.

Mér fannst tíminn vera stopp!

Fimm mínútum seinna fór ég að fylgjast með viðbrögðum bekkjafélaga. Fólk var farið að líta mjög oft aftur fyrir sig þar sem ég sat út í horni á aftasta bekk. Ég get ekki ýmindað mér hversu asnalega ég hef litið út. Búinn að klemma saman rasskinnarnar til þess eins að halda litla félaga mínum í buxunum.

Þarna sat ég, eldrauður í framan, nýbúinn að saurga buxurnar mínar út í gegn og brosti feimnislega til grey stelpunnar sem sat fyrir framan mig. Hún brosti ekki á móti, heldur ákvað hún að ávarpa mig með niðrandi viðurnefnum eins og "skítbuxi," "drulludrós" og fleyrum.

Viðbrögð bekkjafélaga fóru úr böndunum

Ég veit ekki hvort ég hefði brugðist við eins og bekkja"félagar" mínir gerðu en mér fannst það illa gert. Áður en langur tími frá bombunni hafði liðið var fólk farið að spyrja hvort ég væri þroskaheftur og óprúttnir strákaasnar fóru að kasta ýmsum hlutum í mig. Ég reyndi að afsaka mig kjánalega með því að benda á kennarann og sagði að hann hafi örugglega gert þetta.

Kennarinn var allt annað en þroskaður

Það endaði með því að ein stelpan kvartaði í kennarann og sagði að það væri óhæft að læra vegna þess að feiti strákurinn í horninu væri búinn að drulla á sig.Viðbrögð kennarans komu mér mjög svo á óvart þar sem hann hló að mér og spurði hvort hann ætti að skeina mér. Ég afþakkaði boðið og faldi mig ofan í stærfræðidæmunum. Kennarinn ákvað að hætta ekki áreitninni og spurði hvort þetta væri viðurkenndur siður á Vopnafirði.

Það endaði með því að ég var rekinn út úr tíma, særður.

Grey pilturinn vill halda nafnleynd en þar sem ég trúi ekki á leyndarmál þá var þetta Stefán Grímur, Vopnfirðingur. Litla samfélagið okkar getur verið stolt af skítbuxum eins og honum.

http://img330.imageshack.us/img330/97/200512112218383copy4oz.jpg Fyrir áhugasama má benda á að hér er kjörorð piltisins

-Dúnninn

Tökum enga ábyrgð á þessari sögu og það er ekki 100% öruggt að hún sé dagsönn"

,,19.02.2006 14:51:08[dúnninn]

Létt í dag



Blaaaaassarrr!



Jæja þá er loksins komin einhver síða hérna á Íslandi sem maður getur skoðað aftur og aftur og aftur. Reyndar erum við búnir að setja eitthvað lítið hérna inn en samt gaman að þessu.

Við piltarnir erum svolítið sjokkeraðir því að Daði Petersson var að tilkynna okkur að hann væri ekki viss hvort hann ætti að gefa kost á sér í þennann úrvalshóp. Í þessum töluðu orðum er talsmaður okkar að ræða við umboðsmann hans og við vonum það besta úr þeim fundarhöldum.

Það sem er helst að segja frá er það að ég er að fara að kíkja niðrá Slysó á eftir vegna áverka eftir gærkvöldið. Kári, a.k.a. "Locoman", réðst á mig í gær upp úr þurru. Ég til allra lukku náði ég að flýja inn á klósett og vopnaðist þar skeið og hreynsiefnum. Því miður bitu vopn mín lítið á Hr. Loco þar sem hann var vopnaður hnífum og kínverskum kaststjörnum. Eftir langann og hetjulegann slag þá hafði ég náð að afvopna hann og náði að sprauta blásýru í augað á honum en hann, eins harður og hann getur nú verið, lét það ekkert á sig fá og elti mig framm á gang með golfkylfu og reyndi ítrekað að myrða mig með henni. Ég náði á ótrúlegann hátt að bjarga mér frá kvalarfullum dauðdaga en því miður slapp ég ekki við áverka.



Ég er reyndar nývaknaður þannig að það gæti verið að eitthvað af þessu sé rangt. Þar af leiðandi ætla ég ekki að þreyta ykkur lengur."

 ,,1.03.2006 00:55:47[iskallin]
Fimbulfamb

DITCH ER LÍFSTÍLL!

Í gær urðum við vitni að allfrábærri ditchun að hálfu okkar allra eiginlega nema Símonar afþví að hann er asni.

Konni porn/bekkpressa spurði mig(Kára) hvort ég nennti niður í bæ með honum og ég jánkaði því, þarsem ég þurfti að fjárfesta í stílabók. Á leiðinni út sáum við Arnar frá Eskifirði (skítapleis fyrir austan) og báðum hann um að skutla okkur. Að sjálfsögðu samþykkti ljúflingurinn það.

Svo á leiðinni út í drossíuna hans Arnars hittum við á Daða og Örn sem voru að koma úr skólanum. Þeir heimtuðu að fá að koma með og gerðu þeir það.

Á leiðinni niður í bæ töluðum við um hvernig við ætluðum að taka á móti Gumma og Eika því þeir voru væntanlegir um helgina. Það komu annsar tillögur og verður að játast að Örn fór aðeins yfir strikið með að; berja Eika í klessu með kjötsleggju, svæfa hann með klóraformi, keyra hann uppí sveit, stinga gaddavír upp í endagörnina á honum og taka hann SVO úr buxunum. En ,,anyways'' þegar var komið að Pennanum Eymundsson stigum við út og fórum þangað, Konni porn þurfti að fara í Apótekið. Daði kom þá með þá SNILLDARHUGMYND að ditcha pornið (konna).

Við tókum hugmyndini feginshendi enda hefur gengið erfiðlega að hrekkja kallinn upp á síðkastið. Hann er einfaldlega sjúklega tortrygginn og endar örugglega á Kleppi fyrir rest útaf þessu, en það er seinni tíma vandamál.

Við keyrðum á Glerártorg til að kaupa blessaða stílabókina og skoða hitt og þetta.

En þegar þangað var komið og við farnir í BYKO til að skoða fótboltaspil, þá gerðist það sem við auðvitað máttum búast við. Arnar viðbjóður ditchaði OKKUR. Hann hafði sagst þurfa að fara ,,kaupa sér skó''.

Þetta var nátturulega ákaflega fyndið að ditcherarnir væru ditchaðir og hlógum við svoldið að þessu. Svo komust við að því að það var skítkalt úti.

Þá var þetta ekkertvoðallega fyndið lengur, við allir á bolum og þunnum peysum.

Svo gerðist kraftaverkið. Ég sá einn af dönunum sem vinna heima í rúmfatalagernum og hún bauðst til að skutla mér niðrá vist. Ég samþykkti það og ditchaði Örn og Daða.
Þannig að þetta varð einhversskonar þreföld ofurditchun. Afar skondið og skemmtilegt."

 29.03.2006 14:13:18[iskallin]
Fjandans kellingar

Síðustu helgi urðum við kapparnir fyrir fólskulegri og andstyggilegri árás frá nokkrum ónefndum (Írís, Íris. Þórdís og Arney) aðilum. Þær réðust inn í herbergi okkar Símons og rusluðu þar andstyggilega mikið til auk þess að dreifa tannkremi, body lotion, tómatsósu, season all, kokteilsósu og sjampói á vel valda staði í herberginu, t.d. á gluggana speglana og rúmmin okkar. Þetta lýsir auðvitað svo mikilli fólsku og illmennsku og almennum leiðindum a annað eins hefur varla sést í sögu heimavistarinnar. Við vorum circa 2 klukkutíma að þrífa þennan viðbjóð af öllu á sunnudaginn.

Að sjálfsögðu urðum við að hefna okkar og gerðum tilraun til þess að aðfaranótt laugardagsins. Við fórum upp í Súper og fjárfestum í ýmsum útbúnaði til hrekkja. Og laumuðumst svo niður til stelpnanna og hnuppluðum herbergislykli Þórdísar. Þá töldum við okkur vera annsi vel setta til að láta kerlingar ýxsnin finna rækilega fyrir því. En þegar ég og Konni porn fórum niður til að athuga hvort þær væru farnar ösnuðust Símon og Daði með líka og vorum við því orðnir fjórir sem voru að ,,kíkja'' í heimsókn. Það vildi svo óheppilega til að dúnní valdi þennan tíma til að ryjast með tilheyrandi látum inn um hurðina og öskra ,,Blessar!!!' á sinn eina sanna hátt.

Þetta fannst stelpu fíflunum náttúrulega annsi grunsamlegt sérstaklega í ljósi þess að þær höfðu veirð að uppgvöta að þeim vantaði lykilinn sinn. Þær réðust að okkur og fundu fjandans lykilinn og riifu hann af okkur. Þannig að þetta fór allt samann forgörðum.


Eftir þetta fórum ég, taði simon og konni porn í pool. Þetta allt saman hefur eitthvað farið fyrir brjóstið á simoni því hann sagði ,,Hey strákar, leyfiði mér að smassa, ég er svo fokkin skorinn og sterkur að ég er bestur í því''. ,,Okei simon'' svöruðum við skjálfandi á beinunum. Það tókst reyndar ekki betur til heldur en að Símon greyjið skaut þrísvar framhjá þríhyrningnum. Svo í fjórða skiptið skau hann hvítu kúlunni ofan í vasann. Fleiri tækifæri fékk hann ekki það kvöldið.

Þessar færslur eru allar frá gullöld síðunnar, þ.e.a.s febrúar-mars 2006. Það voru indælir tímar,
 það var þegar við deildum herbergi (Ég, Dúnn, Daði og Símon) og vorum hvað virkastir í rugli.
Þetta virðist hafa verið fyrir 100 árum ekki rúmu ári (jeminn hvað tíminn hefur flogið!) 

Gömlu góðu dagarnir... Við verðum endurtaka þá næsta haust með alla úr gamla settinu í skóla á ný: konni porn (þótt hann sé eitthvað celeb þá verður hann ávallt porn), daði switchtoefucker, dúnn, símon, eiki, kári german (átti aldrei við og mér fannst það heimskulegt en hvað getur maður gert )

Kári Gautason

Howzit bro...

 

Since me co-wankers of this site are currently being dickheads and not writing a single thing on the hallowed pages it seems to have fallen to me this time.

Well what to say, since I do not think you will have much interest in New Zealand gossip I think the best thing I can do in this blog is to write about the past, namely the first semester of the 05-06 schoolyear.

 

Me and Orn made a brief list concerning some of the "activities" we did in that time. They were both varied in nature and intent. Some were mainly for comedy (us dudes cleaning up the chics room) reasons others out of pure malice (the chics fucking up me and Simons room).

There are so many good memories from that year that I could write a book about it if I though anyone would buy it.

I am going to recap when Konni porn, since he is going on TV (what a celeb eh?) on the fabled Gettu Betur, eating a mars bar that was between Helgis buttcheeks.

It was in the time when Simon and Helgi were in a room together (not the most ackademic of roomies I have to admit ). They came home absolutly trashed and went into their room (2215) and passed ou. Someone got the good if disgusting idea to put a mars bar between Helgis buttcheeks so it would melt and then when he would wake up the next mornign he would think that he had just soiled himself. But since no one was foolish enough to volunteer to do the deed. Me being young and foolish agreed to do it. So in I go and strategically placed the bar on the appropriate spot. But the fuckwit started waking up so I ran for it hand he threw the bar after me and it landed in the hallway. Onwards comes "the porn" and picks up the bar says the immortal sentence "mhm a mars bar" and takes a big healthy bite of the durned thing. Everyone around him start laughing incontrollably and he goes "WHAT?!). Eventually I manage to say to him through the laughter that he basically ate Helgis ass sweat.

Thats the stage where he goes bonkers and chucks the mars bar at me and tries to strangle me. I have to say I understand him, I would be quite upset if I had done the same thing.

 

Morale of the story, dont eat stuff from the floor, you do not know where is has been.

 

Cheers...

Kari Gautason

 

Góðan dag.

Ég ætla að byrja á því að afsaka vanrækslu mína á þessarri síðu. Ég gerði mér ekki grein fyrir því hverjar afleiðingarnar yrðu þegar Guðmundur Friðbjarnarson myndi verða ykkar eina von.

Þetta blogg verður þó í styttri kantinum og tilefnið er óvenjulegt.

Það sem ég segi nú frá mun kannski koma einhverjum ykkar í uppnám en kannski öðrum tortryggari lesendum ekki.

Þessi færsla mun snúast um játun.

Ég neyðist hér og nú til þess að segja ykkur dulítið sem ég hefði átt að segja ykkur fyrir löngu síðan.

Ég hef haldið þessu máli leyndu í rúman áratug. Það hefur nagað mig að innan í langan tíma. Með hverjum degi bítur það stærri bita.

Ég sá fram á að ef ég myndi ekki sættast við sjálfan mig og játa yrðu örlög mín ekkert annað en banvæn.

Þessi svarti blettur í sál minni hefur reynst geðheilsu minni þung byrgði í gegnum árin.

Áður en ég afhjúpa leyndardóma mína vil ég að þú, kæri lesandi, hugsir vandlega út í það hversu vænt þér þykir um mig. Vegna þess að þar sem að þú ert aðeins mannleg/ur þá getur þú ekki falið né forðast fordóma sem vakna upp í brjósti þínu.

Hversu góður vinur er ég?

Breytist það eitthvað þegar þú kemst að sannleikanum?

Gefðu mér eitthvað sem ég, og mínir líkar, höfum ekki fengið nóg af í gegnum tíðirnar.

Líttu á mig sem venjulegan einstakling.

Jafnrétti? Gerðu það.

 

 

Hér kemur það.

Sannleikurinn.

Brátt verður líf mitt einfaldara.

Eða þá erfiðara.

Það er undir þér komið.

 

Vertu vinur í raun.

Taktu mér eins og ég er.

Ég

Örn Björnsson

Er

FJÓLUBLÁR.

Jæja, þar sem þar sem hinir tveir trúðarnir nenna ekki að þrykkja einhverju hérna inna á þessa fullkomnu síðu okkar þá held ég að ég reyni að koma einhverju frá mér hérna.

Núna þá sit ég hérna í himnaríkinu okkar Eiríks og er að hlusta á meistarana í Bachman-Turner Overdrive og reyna sætta mig við að fríiið er alveg að verða búið. Ég er búinn að hafa það frekar náðugt hérna á vistini. Eftir þessa færslu þá ætla ég að fara grennslast fyrir um heimsmetið í að sofa, ég er nokkuð viss að ég komist á einhverskonar topp 10 listu.

            Mér hefur alltaf þótt hinn geysivinsæli tölvuleikur World of Warcraft vera furðulegur og þess vegna sæmt Smára og Símoni vel að vera í honum. Þeir gengu skreifinu lengra í “nördaskapnum” um helgina og buðu einhverjum grunnskólastrákum frá Dalvík hingað og voru þeir að “level-a” alla tímann. Þegar þeir fóru var Símon eitthvað að furða sig á því hvernig annar þeirra fór að því að sofa aðeins tvo tíma alla helgina, á sama augnabliki þá var ég að velta því fyrir mér hvað væri að fólki sem svæfi aðeins sex tíma um helgar, þ.e.a.s. hvað er að Símoni? Hann stillti meira að segja vekjaraklukkuna sína til þess að geta farið aftur í þetta eftir alveg þrjá tíma.

            Ástarhnoðrinn minn hann Eiríkur Páll brá sér út fyrir landsteinana núna um helgina. Hann var svo einstaklega heppinn að fara á Man Utd – Porsmouth um helgina og sjá Rooney skora þetta glæsilega mark. Ég ætla síðan rétt að vona að hann hafi keypt eitthvað handa mér og þá eitthvað flottara en handa Völlu.

            Núna þegar ég lít yfir þetta frí þá tek ég eftir því að ég hef ekki verið að gera rassgat. Það er svo sem ekkert slæmt, bara að æfa, horfa á HM og slæpast eitthvað með hinum og þessum, aðallega Jónda mínum samt.

 

 

            Svona að lokum vil ég koma því á framfæri fyrstur manna að nördafrændurnir eru komnir eða alveg að verða komnir á level 70 hvorki meira né minna og vil ég óska þeim til hamingju með það “frábæra” afrek en er það örugglega það merkilegasta í lífi þeirra síðan þeir urðu Boccia-meistarar VMA.

 

 

            Sakna þín Kári.

 

 

Kveðjur úr herbergi 4223, Gummi.